In het kort
- Familiebedrijf uit Florence, opgericht in 1385. Een van de tien oudste familiebedrijven ter wereld. De huidige generatie is de zesentwintigste.
- Tignanello (1971) was het keerpunt. Een Sangiovese-Cabernet-blend buiten de Chianti-regels om, verkocht als Vino da Tavola. In 1992 paste de Italiaanse wijnwet zich aan met de IGT-classificatie, zodat dit soort wijnen mogelijk werd.
- Vier prijsklassen onder dezelfde familienaam. Santa Cristina in de supermarkt voor €10. Pèppoli en Villa Antinori rond €20. Tignanello voor €100. Solaia voor €300. Daartussen zit een complete piramide.
- Niet alleen Toscane. Antinori bezit estates in Umbrië (Castello della Sala met Cervaro), Piemonte (Prunotto), Lombardije (Montenisa Franciacorta) en Puglia (Tormaresca). Daarnaast in Napa, Chili, Washington, Hongarije en Malta.
- Niet alleen rood. Cervaro della Sala uit Umbrië geldt als een van de iconische witte wijnen van Italië. Chardonnay en Grechetto, Bourgondisch geïnspireerd, kalkbodem.
Wat is Antinori wijn?
Antinori is geen specifieke wijn maar een wijnhuis. Of beter: een familienaam achter een groot Italiaans wijnimperium dat al meer dan zes eeuwen door dezelfde familie wordt geleid. Albiera Antinori is sinds 2017 CEO.
Wie in Nederland "Antinori wijn" intikt, krijgt meestal Santa Cristina of Pèppoli te zien: de toegankelijke kant van het portfolio. Dat is een hoekje van een veel groter verhaal.
- Officiële naam
- Marchesi Antinori Srl. "Marchese" is de Italiaanse adellijke titel, in het Nederlands markies. De familie draagt die titel sinds de zestiende eeuw.
- Hoofdkantoor
- Palazzo Antinori in het centrum van Florence, een renaissancepaleis.
- Productie
- Op dertien estates, verspreid over Italië en daarbuiten.
Eén naam, heel veel flessen
Een fles met "Antinori" op het etiket kan dus van alles zijn.
- Santa Cristina: €10, die neem je mee uit het schap.
- Pèppoli Chianti Classico: €20.
- Badia a Passignano Gran Selezione: €60.
- Tignanello: €100.
- Solaia: in het uiterste geval een topjaargang, met een veilingprijs van €400 of meer. Bij topjaargangen loopt de veilingprijs op tot het dubbele.
Al die wijnen dragen tot op zekere hoogte dezelfde familienaam. Toch komen ze uit verschillende kelders, in verschillende regio's en van verschillende druiven.
Wie Antinori wil begrijpen, begint bij de geschiedenis. Daarna komt de Super Tuscan-revolutie. Daarna pas de portfolio-tour.
1385: zes eeuwen wijn
De geschiedenis begint op 23 juni 1385. Op die dag treedt Giovanni di Piero Antinori toe tot de Arte dei Vinattieri, het gilde van Florentijnse wijnmakers. Die datum geldt vandaag als de officiële start van het wijnhuis.
Daarmee is Antinori een van de tien oudste familiebedrijven ter wereld die nog door directe afstammelingen worden geleid.
- Veertiende eeuw: De Antinoris zijn al een handelsfamilie van naam: zijde, specerijen, bankzaken. De stap naar wijn is logisch. Het Toscaanse landschap rond Florence staat bekend om zijn wijngaarden en de stad zelf heeft een hoge consumptie.
- 1506: De familie koopt Palazzo Antinori in Florence. Het paleis is al meer dan vijfhonderd jaar in hun bezit en huist nog steeds het hoofdkantoor.
- Rond 1900: Niccolò Antinori en zijn zoon Piero senior kopen Tenuta Tignanello in Chianti Classico: 47 hectare wijngaard op heuvels ten zuiden van Florence.
- Jaren dertig: Pèppoli komt erbij, ook in Chianti Classico. De filosofie was toen al: betere percelen, hogere kwaliteit en een stap weg van de massaproductie die Chianti in die tijd kenmerkte.
- 1966: Piero Antinori (geboren 1938) neemt het bedrijf over van zijn vader.
Met de generatie van Piero komt het echte keerpunt. Zonder hem was er geen Tignanello, geen Solaia en geen Super Tuscan-categorie geweest.
Piero Antinori en de Super Tuscan-revolutie
Een Super Tuscan is een Toscaanse wijn die buiten de Chianti-regels valt, vaak met Cabernet Sauvignon erin.
Wat Piero Antinori in 1966 aantrof, was een Chianti in problemen. Sinds een wetswijziging van 1932 was Chianti officieel een blend van vier druiven: minimaal 70% Sangiovese, plus Canaiolo en verplicht een aandeel witte druiven (Trebbiano en Malvasia).
Die witte druiven waren ooit bedoeld om de wijn aan te lengen voor extra zachtheid. In de praktijk verdunden ze de wijn en maakten ze hem minder bewaarbaar.
Tegelijkertijd was de Toscaanse wijnindustrie sterk gericht op volume. Goedkope strofles-Chianti was wereldberoemd, vooral op de Amerikaanse markt. De reputatie was navenant: massawijn, niet serieus.
Piero Antinori, oenoloog Giacomo Tachis en wijnschrijver Luigi Veronelli waren het daarover eens: dit moest anders. Niet door de regels te volgen, maar door ze te negeren en de gevolgen te dragen.
Zo ontstond de Super Tuscan
- Sassicaia (1968). Mario Incisa della Rocchetta, een neef van Piero Antinori, had op zijn estate in Bolgheri al sinds de jaren veertig voor eigen gebruik Cabernet Sauvignon geplant. Vanaf 1968 verkocht hij die wijn als Sassicaia, gemaakt met Tachis, die ook bij Antinori werkte. Het was de eerste experimentele 100% Bordeaux-blend uit Toscane.
- Tignanello (1971). Tignanello volgde: dezelfde oenoloog, ander recept. Tachis maakte voor Antinori een wijn van Tignanello-druiven die radicaal anders was. Geen witte druiven, wel een toevoeging van Cabernet Sauvignon en Cabernet Franc, en rijping in Franse eikenhouten barriques. Het resultaat kwam in 1974 uit als Tignanello.
- Vino da Tavola. De wet liet die wijn niet als Chianti registreren. Hij viel terug op de laagste classificatie: Vino da Tavola, tafelwijn. Tegen de prijs van een Premier Cru.
- "Super Tuscan" (jaren tachtig). De Amerikaanse pers vond het allemaal verrukkelijk. Begin jaren tachtig dook de term "Super Tuscan" op: een verkooppraatje dat een complete wijncategorie werd.
Het succes van Tignanello, Sassicaia en de rest dwong de Italiaanse wetgever uiteindelijk in actie. In 1992 werd de classificatie Indicazione Geografica Tipica (IGT) ingevoerd, een tussenniveau tussen tafelwijn en DOC.
Daardoor konden Super Tuscans eindelijk uit de Vino da Tavola-categorie ontsnappen, zonder de Chianti-regels te volgen. De IGT-classificatie staat tegenwoordig op miljoenen flessen Italiaanse wijn, maar de aanleiding was Tignanello.
Tignanello: de wijn die de regels brak
Tignanello blijft vandaag het symbolische middelpunt van het portfolio. De wijn komt van Tenuta Tignanello, op de heuvels van Mercatale Val di Pesa, midden in Chianti Classico.
De perceelnaam betekent letterlijk "land van Tignana", naar de oude familie die hier voor 1900 boerde.
- Wijngaard
- 47 hectare op gelaagde mergel en kalk, op 250 tot 400 meter hoogte.
- Blend in 1971
- Ongeveer 70% Sangiovese, 20% Cabernet Sauvignon en 10% Canaiolo.
- Blend nu
- Ongeveer 80% Sangiovese, 15% Cabernet Sauvignon en 5% Cabernet Franc.
- Rijping
- 14 maanden in Frans en Hongaars eikenhouten barriques, waarvan een aanzienlijk deel nieuw. Daarna nog 12 maanden op fles voor de release.
- Prijs
- €100-140 bij release. Oudere jaargangen lopen op tot €200 of meer.
- Bewaren
- De wijn opent zich rond jaar 6 tot 8. In topjaren houdt hij 20 tot 30 jaar in de kelder.
Smaakprofiel
- Sangiovese: kers en pruim.
- Cabernet: cassis en cederhout.
- Na een paar jaar fles: tabak, lichte mokka en vleestonen.
- Jong: vrij gestructureerd en relatief gesloten.
Tignanello is zonder enige twijfel de bekendste fles uit het Antinori-portfolio en een van de meest verzamelde Italiaanse wijnen ter wereld. Hij geldt als de blueprint van de moderne Super Tuscan.
Onze nuchtere observatie is dat de stijl tegenwoordig minder onderscheidend is dan dertig jaar geleden. Veel Toscaanse buren maken vergelijkbare blends voor de helft van de prijs. Dat maakt Tignanello niet minder, maar de prijspremie zit deels in de naam.
Solaia: Cabernet uit de Toscaanse zon
Solaia ligt op een aangrenzend perceel van 10 hectare, vernoemd naar zijn ligging: "de zonnige". Anders dan Tignanello is Solaia een Cabernet-dominante wijn.
- Eerste oogst
- 1978, met de eerste release in 1980.
- Originele blend
- 80% Cabernet Sauvignon en 20% Cabernet Franc.
- Blend nu
- Ongeveer 75% Cabernet Sauvignon, 20% Sangiovese en 5% Cabernet Franc.
- Prijs
- Rond €250-350 bij release.
- Bewaren
- 25 tot 35 jaar.
Solaia is in praktisch alles intenser dan Tignanello: krachtiger, donkerder fruit, meer eikenhout en meer concentratie. Ook de reputatie in fine-wine-kringen is groter. Kort gezegd is Solaia krachtiger en duurder, en Tignanello eleganter en iets toegankelijker.
In 2000 koos Wine Spectator de jaargang 1997 tot Wine of the Year. Het was de eerste keer dat een Italiaanse wijn die titel won.
Anders gezegd: Solaia is wat Antinori produceert als ze willen laten zien wat technisch maximaal mogelijk is uit Chianti-bodem met Cabernet. Het is een statement-wijn.
Wie Solaia wil drinken voor het plezier, niet voor het etiket, doet er beter aan eerst Tignanello te proberen. Dat ligt dichter bij wat de meeste mensen onder een "complete Italiaanse rode wijn" verstaan.
Het hele portfolio en wat het kost
Tussen Santa Cristina en Solaia ligt een hele piramide. Hier het overzicht, met indicatieve Nederlandse retailprijzen begin 2026.
| Wijn | Indicatieve prijs | Categorie |
|---|---|---|
| Santa Cristina Toscana Rosso | €8-12 | Dagwijn supermarkt |
| Bramìto del Cervo Chardonnay | €13-18 | Toegankelijk wit |
| Il Bruciato Bolgheri | €18-25 | Bolgheri-instap |
| Villa Antinori Rosso IGT | €18-25 | Toscaanse blend |
| Pèppoli Chianti Classico | €20-28 | Chianti Classico |
| Tenute del Cabreo Il Borgo | €35-50 | Chianti Cab-blend |
| Badia a Passignano Gran Selezione | €50-70 | Chianti Gran Selezione |
| Pian delle Vigne Brunello | €60-90 | Brunello di Montalcino |
| Cervaro della Sala | €40-55 | Iconisch Italiaans wit |
| Guado al Tasso Bolgheri Superiore | €120-160 | Bolgheri-top |
| Tignanello | €100-140 release, ouder hoger | Super Tuscan-icoon |
| Solaia | €250-350 release | Super Tuscan-top |
Een paar dingen vallen op.
- Onder €20: Antinori krijgt dezelfde rol als grote producenten elders: betrouwbaar, klassiek, voorspelbaar. Santa Cristina en Villa Antinori vind je in elke supermarkt, onder meer bij Albert Heijn en Jumbo. Pèppoli ligt vaak bij Gall & Gall en Mitra en geldt als een van de betere Chianti Classico's in de supermarkt. Handig voor wie de stijl van Sangiovese wil leren kennen zonder direct in de niche-prijsklasse te belanden.
- Tussen €50 en €100: hier zit het serieuze werk. Denk aan Badia a Passignano, Pian delle Vigne uit Montalcino (klassieke Brunello) en Cervaro della Sala (wit). Badia a Passignano is een Gran Selezione, gemaakt in een oude abdij die de familie al sinds 1986 bezit. Dat zijn de wijnen waar Antinori echt vakmanschap toont, zonder dat de prijs de overhand neemt.
- Boven €100: hier begint het Super Tuscan-segment, waar de prijspremie deels in de naam zit. Wie Tignanello of Solaia drinkt voor het plezier, drinkt iets prachtigs. Wie ze koopt voor de reputatie, betaalt extra voor de letters op het etiket. Je bestelt ze bij gespecialiseerde wijnhandels of online, bijvoorbeeld via Wijnvoordeel, Grandcruwijnen of Hanos.
Het Antinori-portfolio is breed gedistribueerd. De vraag is meer welke fles dan waar.
Castello della Sala en de witte wijnen
Een van de minder bekende kanten van Antinori is de witte productie in Umbrië. Castello della Sala is een kasteel uit 1350 op een heuvel boven Ficulle, een dorpje een uur ten zuiden van Florence.
Antinori kocht het in 1940 en maakte er in de jaren tachtig een serieus wijngoed van.
Cervaro della Sala
De ster van dit estate is Cervaro della Sala. Renzo Cotarella maakte de wijn in 1985 voor het eerst. Hij is oenoloog bij Antinori en sinds 2017 algemeen directeur.
- Blend
- Chardonnay en Grechetto, ongeveer 85% en 15%.
- Bodem en rijping
- Kalkbodem. De wijn wordt gevinifieerd in nieuwe Franse barriques.
- Smaak
- Amandel, witte perzik, citrusschil, hazelnoot en een lange minerale afdronk.
- Prijs
- Rond €40-55. Voor een Italiaanse witte wijn aan de hoge kant, voor een internationale Chardonnay van dit niveau redelijk.
Het resultaat is een Italiaanse witte wijn met de structuur en complexiteit van een Premier Cru Bourgogne. Hij heeft wel een eigen mediterraan karakter.
Cervaro della Sala is een uitzondering onder de Italiaanse witte wijnen. De meeste Italiaanse witte wijnen worden jong gedronken en gaan na drie tot vijf jaar de prullenbak in. Cervaro houdt acht tot twaalf jaar in de kelder en wordt na vier of vijf jaar pas echt interessant.
Ook van Castello della Sala
- Bramìto del Cervo: een toegankelijke Chardonnay, rond €15.
- Muffato della Sala: een Sauternes-achtige zoete witte wijn van druiven die door edele rot (botrytis) zijn aangetast. Wil je bij het dessert eens iets anders dan Sauternes of een Riesling Auslese? Dan is Muffato een serieuze aanrader.
Antinori buiten Italië
Vanaf de jaren tachtig breidde Antinori uit naar het buitenland, maar voorzichtiger dan veel concurrenten. Het patroon: een lokale partner, een specifieke regio en altijd gericht op kwaliteit.
Antica Napa Valley (Californië, 1985)
In 1985 kocht Piero Antinori een grote ranch in de Atlas Peak AVA in Napa Valley, eerst als joint venture met Whitbread. Sinds 1993 is het 100% van Antinori.
400 hectare wijngaard op bergachtige hoogte (350 tot 550 meter). De wijnen zijn klassieke Napa Cabernet en Chardonnay, met de Italiaanse hand merkbaar in de elegantie en de hogere zuurgraad.
Prijzen lopen van €40 tot €150.
Col Solare (Washington, 1995)
Partnership met Chateau Ste. Michelle in Red Mountain AVA, Washington State. Het doel: een Bordeaux-stijl Cabernet maken in een van Amerika's koelere wijngebieden.
Slechts één wijn, in beperkte oplage, rond €70-150 afhankelijk van de jaargang.
Haras de Pirque (Chili, 2001)
Antinori-aandeel in een estate in Maipo Valley, Chili. Cabernet Sauvignon en Carmenère, met de Italiaanse structuur als handtekening.
Toegankelijk geprijsd, vanaf €20 tot €50.
Túzkő (Hongarije, sinds 1993)
Estate in het Szekszárd-gebied in Hongarije, niet in Tokaj zoals soms wordt aangenomen. Kadarka, Kékfrankos en Cabernet, met Italiaanse oenologische input.
De wijnen zijn moeilijker te vinden in Nederland.
Meridiana (Malta, sinds 1994)
Antinori-belang in een wijnbouwproject op het eilandstaatje Malta. Klein, niche, vooral voor toeristen en interessante export.
Welke Antinori bij welke gelegenheid?
Het Antinori-portfolio dekt vrijwel elk denkbaar prijsniveau en gerecht. Hieronder een paar praktische vuistregels voor de meest voorkomende keuzes.
- Doordeweekse pasta of pizza: Santa Cristina Toscana Rosso. €10, soepel, fruitig en een klassiek Sangiovese-profiel. Voor wit: Bramìto del Cervo Chardonnay voor zo'n €15.
- Weekenddiner met vrienden: Pèppoli Chianti Classico of Villa Antinori Rosso voor rond €20. Meer structuur en een langere afdronk. Past bij gegrild vlees, stoofschotels en harde kazen.
- Cadeau voor iemand die wijn waardeert: Badia a Passignano Gran Selezione of Pian delle Vigne Brunello voor €50-70. Indrukwekkend, zonder uit de hand te lopen.
- Bij vis, gevogelte of romige pasta: Cervaro della Sala. Een van de weinige Italiaanse witte wijnen die zich met een echte Bourgondische Chardonnay kan meten.
- Bijzondere gelegenheid: Tignanello uit een goede jaargang. Wat ons betreft de beste prijs-prestigeverhouding in het topsegment. Stap alleen over op Solaia als de gelegenheid het écht waard is.
- Voor de kelder: Tignanello of Solaia uit 2015, 2016, 2019 of 2020. Drink ze niet binnen tien jaar: ze hebben tijd nodig om los te komen.
Hoe lang bewaar je een Antinori?
Dat hangt af van de wijn.
- Santa Cristina
- Drink je binnen 3 jaar.
- Pèppoli en Villa Antinori
- 5 tot 8 jaar.
- Badia a Passignano Gran Selezione
- 10 tot 15 jaar in de kelder.
Voor inspiratie buiten het Antinori-portfolio hebben we aparte gidsen over Italiaanse wijn en specifiek over Amarone, Ripasso en de vijf stijlen Italiaans rood. Vond je Antinori een goed startpunt? Dan vind je daar meer verdieping.
Mythes en marketing rond Antinori
- "Antinori is duur." Niet altijd. Santa Cristina kost €10 en ligt in vrijwel elke Nederlandse supermarkt. Pèppoli Chianti Classico voor €20 is bij Gall & Gall een prima koop. Pas vanaf Badia a Passignano begint het serieuze prijsniveau, en Tignanello en Solaia zijn de uitschieters. Het portfolio is breed: de naam alleen zegt niets over prijs.
- "Tignanello is dé Super Tuscan." Het is een van de eersten en commercieel de bekendste. Maar Sassicaia (uit Bolgheri, gemaakt door neef Mario Incisa della Rocchetta) ging chronologisch voor: 1968 tegenover 1971. Beide wijnen zijn ontwikkeld met dezelfde oenoloog, Giacomo Tachis. De term Super Tuscan dekt vandaag tientallen wijnen van verschillende producenten. Tignanello kreeg het symbool.
- "Alle Antinori-wijn komt uit Toscane." De meeste wel, maar lang niet alles. Castello della Sala ligt in Umbrië, Tormaresca in Puglia, Prunotto in Piemonte (Barolo, Barbaresco) en Montenisa in Lombardije (Franciacorta). Buiten Italië zit Antinori in Napa, Washington, Chili, Hongarije en Malta. Toscane is de basis, niet het hele verhaal.
- "Antinori maakt geen witte wijn van betekenis." Cervaro della Sala uit Castello della Sala is een van de iconische Italiaanse witte wijnen. Chardonnay en Grechetto, kalkbodem, Bourgondisch geïnspireerd, bewaarbaar tot tien jaar. Wie alleen aan Tignanello denkt bij Antinori, mist een serieus deel van de catalogus.
- "De familie is rijk geworden door wijn alleen." Wijn is en blijft commercieel het hart van Antinori. Maar de familie was ook actief in bankzaken en handel. Die combinatie van adellijk vermogen en wijnbouw verklaart hoe het bedrijf zes eeuwen kon overleven, inclusief crises die kleinere producenten kapotmaakten. De investering in kwaliteit was alleen mogelijk omdat het familievermogen niet aan één kaart hing.
- "Een Super Tuscan is per definitie beter dan een gewone Chianti." Niet noodzakelijk. Veel moderne Chianti Classico's drinken vandaag op een vergelijkbaar niveau als de toegankelijkere Super Tuscans, zeker uit de Gran Selezione-categorie. Het verschil is meer stilistisch (puurder Sangiovese tegenover Sangiovese met Cabernet) dan kwalitatief. Een goede Chianti Classico van €40 kan een Tignanello-light van €120 overtreffen op puur drinkplezier.