Blauwe wijn: wat het is, hoe het wordt gemaakt en waarom het geen wijn mag heten
Blauwe wijn is geen wijn — juridisch gezien niet, althans. De EU staat geen blauwe kleurstoffen toe in wat officieel wijn mag heten, dus zelfs de Spaanse pionier Gïk moet zijn product 'wine product' noemen. Maar verkopen doet het wel. Wij leggen uit hoe blauwe wijn wordt gemaakt, welke vier merken ertoe doen, hoe het smaakt en waarom de wijnwereld er nog steeds verdeeld over is.
In het kort
Blauwe wijn is een witte wijn die blauw is gekleurd met twee pigmenten: anthocyanen uit rode druivenschillen en indigotine uit de wedeplant (of een synthetische variant). De EU laat die laatste niet toe in officiële wijn, dus juridisch heet het 'wine product' of 'andere alcoholische drank op druivenbasis'. De smaak: lichtzoet, fruitig, weinig tannine, rond de 11 procent alcohol. Het is een aperitief- of dessertdrank, geen tafelwijn.
De pioniers — Gïk Live (Spanje, 2015), Vindigo (Frankrijk, 2018), Pasion Blue (Spanje) en Imajyne (Frankrijk) — mikken op een jonger publiek dat de fles eerder fotografeert dan ontleedt. De wijnwereld is verdeeld: traditionalisten zien een marketingproduct dat misbruik maakt van het woord wijn, innovatoren zien een legitieme nieuwe categorie. Allebei hebben ze een punt.
Wil je blauwe wijn proberen, kies dan voor Vindigo of Gïk Live boven de zoetere alternatieven. Schenk hem ijskoud (6–8°C) in een tulpvormig wit-wijnglas, en serveer als aperitief bij iets fris-fruitigs. Verwacht geen complexe wijnervaring — verwacht een feel-good drankje dat er goed uitziet op een terras.
Wat is blauwe wijn precies?
De definitie hangt af van wie je het vraagt. De makers noemen het wijn — een innovatie binnen een vastgeroeste categorie. De Europese wijnautoriteiten noemen het een alcoholische drank op druivenbasis, want kleurmiddelen die niet op de officiële oenologische lijst staan, sluiten het product per definitie uit van de term wijn.
In productieve zin is blauwe wijn een witte wijn met toegevoegde blauwe kleurstof. De basiswijn wordt gemaakt zoals elke andere witte wijn: druiven persen, sap vergisten, gist eet suiker, alcohol ontstaat. Pas na die gisting komen er bewerkingen die geen standaardstap zijn in de wijnbereiding: pH-aanpassing, toevoeging van anthocyaan-extract uit rode druivenschillen, toevoeging van indigotine, koude stabilisatie en vaak een dosis zoetstof of restsuiker om de smaak zachter te maken.
Het visuele resultaat is verbluffend: een diep kobaltblauwe tot turquoise vloeistof die op Instagram werkt als magneet. De smaakprofielen zijn divers — van vrij neutraal tot uitgesproken zoet — maar wat alle blauwe wijnen delen is een laagdrempelig, fruitig karakter zonder de tannines, complexiteit of houtinvloed van klassieke wijn.
Hoe wordt blauwe wijn gemaakt?
Het productieproces volgt zes stappen. We lopen ze één voor één langs zodat je niet alleen wéét dat het anders gaat, maar ook wáár het anders gaat.
Stap 1 — Basiswijn
De makers beginnen met een neutrale witte wijn. Bij Gïk is dat een blend van Macabeo en Xarel·lo uit Spanje — twee druiven die ook in Cava gaan en die zonder veel ego een schoon, fruitig profiel afleveren. Vindigo gebruikt 100% Chardonnay uit de Languedoc. Pasion Blue leunt op Moscatel en Airén, twee Spaanse druiven met meer aromatische rijkdom en natuurlijke zoetigheid.
Stap 2 — Anthocyaan-extract
Aan de basiswijn wordt een geconcentreerd extract uit rode druivenschillen toegevoegd. Anthocyanen zijn pigmenten die in alle donkere druivenrassen voorkomen en die normaal rode of paarse wijn maken. De truc: anthocyanen veranderen van kleur afhankelijk van pH. Bij lage pH (zuur, < 3) zijn ze fel rood; bij hoge pH (basisch, > 5) verschuiven ze naar blauw en grijs.
Stap 3 — Indigotine
Anthocyaan alleen geeft geen heldere kobaltblauw. Daarom wordt indigotine toegevoegd — een blauw pigment dat van nature voorkomt in de wedeplant (Isatis tinctoria), al duizenden jaren bekend uit textielververij. Indigotine kan natuurlijk of synthetisch zijn; de synthetische versie heet E132. Sommige eerste blauwe wijnen experimenteerden met E133 (Brilliant Blue FCF) of E131 (Patent Blue V). Beide zijn toegestaan in levensmiddelen maar niet in wijn — wat het juridische probleem extra scherp maakt.
Stap 4 — pH-correctie
Om de anthocyanen blauw te houden, moet de pH boven de natuurlijke wijn-zuurgraad worden geduwd. Wijnmakers gebruiken daarvoor kleine hoeveelheden kalium- of natriumbicarbonaat. Het smaakeffect is minimaal, maar de kleur stabiliseert hierdoor.
Stap 5 — Stabilisatie en filtering
Koude stabilisatie verwijdert wijnsteen en bezinksel. Filtering zorgt voor heldere kleur zonder troebeling. Bij blauwe wijn is dat extra belangrijk: een troebele blauwe vloeistof verliest direct alle visuele aantrekkingskracht waarop het product is gebouwd.
Stap 6 — Zoeten en bottelen
Bijna alle blauwe wijnen krijgen een dosis restsuiker of zoetstof: meestal sucralose, stevia of druivenconcentraat. Dat maakt de wijn ronder, masker eventuele scherpe randjes en past bij de doelgroep die zoet boven droog kiest. Daarna gaat de fles dicht — vaak een transparante of lichtblauwe fles om de kleur visueel te tonen.
De wijnmaker van Vindigo claimt dat de Chardonnay-basis door schilcontact met Cabernet Sauvignon-schillen blauw wordt — zonder toegevoegde kleurstof. Dat is technisch mogelijk maar levert in de praktijk een lichte paarsblauwe tint op, niet de heldere kobalt die je in de fles ziet. Of er wel of geen indigotine bij komt, is een vraag waar Franse oenologen sinds 2018 publiekelijk twijfel over uiten.
Anthocyanen en indigotine: wat zit er in dat blauwe glas?
Twee pigmentengroepen, twee verschillende verhalen. Begrijpen welke rol elk speelt helpt je het smaakprofiel en de juridische status beter plaatsen.
Anthocyanen
Anthocyanen zijn flavonoïden — natuurlijke kleurstoffen die voorkomen in bramen, blauwe bessen, kersen, rode kool, rode wijn, en bij vrijwel elke vrucht of bloem met een rode-paarse-blauwe tint. In wijn komen ze uit de druivenschil tijdens de maceratie. Hoe langer het sap met de schillen in contact blijft, hoe meer kleur in de wijn trekt. Daarom is rode wijn rood en witte wijn wit, ondanks dat het sap zelf bij beide vrijwel kleurloos is.
De kleur van anthocyanen verschuift met pH:
| pH-waarde | Anthocyaan-kleur | Voorbeeld |
|---|---|---|
| 1 — 3 (sterk zuur) | Fel rood / magenta | Jonge rode wijn, Bordeaux |
| 3 — 4 (zuur) | Paars-rood | Rijpere rode wijn |
| 4 — 5 (licht zuur tot neutraal) | Paars naar blauw | Blauwe wijn (gecorrigeerde pH) |
| 5 — 7 (neutraal) | Blauw | Gïk, Vindigo |
| > 8 (basisch) | Grijs-blauw / groen | Geoxideerde anthocyaan |
Smaakloos en geurloos: anthocyanen zelf brengen geen smaak. Wat blauwe wijn dus smaakt komt volledig uit de basiswijn, de eventueel toegevoegde suiker en het kleine restje rode druivensap.
Indigotine
Indigotine is een geheel andere stof: een indigo-pigment dat van nature voorkomt in de wedeplant (Isatis tinctoria), de plant waaruit Europa eeuwenlang blauwe stoffen verfde voor jeans en uniformen. De synthetische variant E132 wordt sinds 1879 industrieel gemaakt en is goedgekeurd als voedingskleurstof in zoete drankjes, snoep, ijs en frisdrank — maar niet in wijn. De toelating per productcategorie is strikt: een additief op de EU-lijst voor één levensmiddel is daarmee niet automatisch toegestaan in alle levensmiddelen.
Anders dan anthocyaan is indigotine pH-stabiel: het blijft blauw ongeacht zuurgraad. Daarom geeft de combinatie 'verschoven anthocyaan + indigotine' een consistent diepblauwe kleur die niet verandert tijdens transport of in het glas.
De vier bekendste merken blauwe wijn
Sinds 2015 zijn er tientallen blauwe-wijn-labels op de markt gekomen, maar vier blijven het meeste opvallen. Hieronder de wezenlijke verschillen.
1. Gïk Live (Spanje)
De pionier. Bedacht door zes jonge ondernemers uit de Spaanse regio Bierzo, lanceerde in mei 2015 onder de slogan 'wine doesn't have to be red, white or rosé'. Basis: Macabeo, Xarel·lo en Garnacha-druiven. Productie: bij een externe wijnmaker in Castilla-La Mancha. Kleur: anthocyaan uit rode druivenschillen + indigotine uit Isatis tinctoria. Smaak: licht zoet (gemeten rond 6 g/L restsuiker), 11,5% alcohol. Etiket sinds 2016: 'wine product' — verplicht door de Spaanse autoriteiten.
Sterk punt: doordachte branding, breed verkrijgbaar in EU-supermarkten, redelijke smaak voor de prijs (€8–12). Zwak punt: zoetheid loopt op richting frisdrank-niveau bij sommige batches.
2. Vindigo (Frankrijk)
De Franse uitdager, gelanceerd in 2018 door René Le Bail in Sète aan de Middellandse Zee. Basis: 100% Chardonnay uit de Languedoc. Vindigo claimt dat de blauwe kleur komt uit schilcontact met Cabernet Sauvignon-schillen — een natuurlijke anthocyaan-route zonder toegevoegde indigotine, althans volgens de maker. Franse wijnautoriteiten blijven sceptisch over die claim.
Smaak: droger en frisser dan Gïk, met meer mineraliteit en perzik-aroma. Alcohol: 11%. Prijs: €13–17. Sterk punt: meer wijnachtig dan de zoete alternatieven. Zwak punt: lastig te krijgen buiten Frankrijk en gespecialiseerde online wijnhandel.
3. Pasion Blue / Pasion Azul (Spanje)
Een zoetere, fruitigere variant gemaakt van Moscatel en Airén-druiven. De Moscatel brengt een sterk aromatisch profiel met perzik, abrikoos en tropisch fruit. Pasion Blue zit qua suikergehalte hoger (8–12 g/L), wat het tot een dessertachtige drank maakt. Alcohol: 11,5%. Prijs: €9–14.
Sterk punt: de Moscatel-basis voegt echte druif-aroma toe. Zwak punt: door de zoetheid mist het de balans van Vindigo of Gïk; meer een aperitief- of long-drink-basis dan een glas wijn.
4. Imajyne (Frankrijk)
Een Provençaals project gericht op de hospitality-markt: bars, hotels, restaurants. Basis: Chardonnay en Sauvignon Blanc uit Zuid-Frankrijk, met anthocyaan-pigment en indigotine. Iets droger dan Pasion Blue, vergelijkbaar met Vindigo qua stijl. Imajyne wordt vaak in heldere glazen geserveerd, soms met een twist van limoen of als basis voor een blauwe spritz.
Sterk punt: hospitality-geschikt, goede verkrijgbaarheid op Franse terrassen. Zwak punt: weinig retail-distributie buiten Frankrijk.
| Merk | Land | Druif | Stijl | Prijs |
|---|---|---|---|---|
| Gïk Live | Spanje (Bierzo) | Macabeo, Xarel·lo | Lichtzoet | €8–12 |
| Vindigo | Frankrijk (Languedoc) | Chardonnay | Droog, fris | €13–17 |
| Pasion Blue | Spanje | Moscatel, Airén | Zoet, aromatisch | €9–14 |
| Imajyne | Frankrijk (Provence) | Chardonnay, Sauvignon Blanc | Droog, hospitality | €12–16 |
Verwar Blue Nun niet met blauwe wijn. Blue Nun is een Duits Liebfraumilch-merk uit de jaren twintig met een blauw etiket — de wijn zelf is gewone wittewijn-kleur. Ook 'blauw' op een wijnetiket kan slaan op de druifkleur (zoals 'blaufränkisch' of 'blue grape'), wat een normale rode wijn oplevert, geen kobaltblauwe vloeistof.
Hoe smaakt blauwe wijn?
De eerlijke samenvatting: fruitig, zoet tot halfzoet, weinig structuur. Wat je proeft is in essentie de witte basiswijn met zoetstof. De blauwe kleurstoffen voegen geen smaak toe — anthocyaan en indigotine zijn beide praktisch geur- en smaakloos in de gebruikte concentraties.
Aromatisch dominant: perzik, abrikoos, lychee, ananas en citrus. Bij Moscatel-basis (Pasion Blue) komt daar een floraal vleugje rozen en oranjebloesem bij. De textuur is licht en glad door de toegevoegde suiker; structuur is er nauwelijks omdat er geen tannine, weinig zuur en geen houtinvloed in zit.
De afdronk is kort en zoet. Wie gewend is aan complexe wijnen met lange minerale of kruidige finish zal blauwe wijn als oppervlakkig ervaren. Wie blauwe wijn benadert als wat het is — een eigentijds feel-good drankje — komt er prima mee weg.
Smaakprofiel blauwe wijn (gemiddeld)
Mag blauwe wijn 'wijn' heten? Het EU-debat
Korte versie: nee, niet in de EU. Lange versie: het hangt af van welke kleurstof gebruikt wordt en hoe streng de toezichthouder leest.
De Europese Unie definieert wijn in Verordening 1308/2013: een product dat uitsluitend ontstaat uit de gehele of gedeeltelijke alcoholische gisting van verse druiven of druivensap. Welke toevoegingen tijdens of na de gisting zijn toegestaan, staat in Verordening 606/2014 — de zogenaamde oenologische praktijken. Op die lijst staan zaken als zwaveldioxide, wijnsteenzuur, gist en sommige kleurcorrecties met druivenanthocyaan. Indigotine of synthetische blauwe kleurstoffen staan er niet op.
In juli 2016 oordeelde het Spaanse Ministerie van Landbouw, Visserij en Voedsel dat Gïk Live niet onder de wijndefinitie viel vanwege ongeoorloofde kleurstoftoevoeging. Resultaat: Gïk mocht zijn product blijven verkopen, maar moest het herclassificeren. Sindsdien staat op het Spaanse etiket 'wine product' of 'bebida alcohólica derivada del vino'. In andere EU-landen geldt vergelijkbare etiketteringsplicht.
Voor Vindigo geldt iets vergelijkbaars: Franse wijnautoriteiten en oenologen uit Bordeaux uitten in 2018 publiekelijk twijfel over de zuiverheid van de claim dat Vindigo blauw wordt door alleen anthocyaan-extractie uit Cabernet-schillen. Tot op heden is geen formeel verbod uitgesproken, maar de juridische status blijft kwetsbaar.
Als je een fles blauwe wijn koopt en het kleine letterwerk zegt 'wine product', 'bebida' of 'autre boisson alcoolisée à base de vin' — dat is geen drukfout. Het is verplichte EU-aanduiding. De inhoud kan smakelijk zijn, maar wijn in juridische zin is het niet.
Bij welk eten past blauwe wijn?
De zoetheid en lichtheid maken blauwe wijn een goede match voor specifieke situaties — en een slechte match voor de meeste klassieke wijngerechten.
Wel geschikt
Aperitief in de zomer: ijskoud geschonken, eventueel met ijsblokjes of tonic-water voor een spritz. Werkt op een warm terras of bij borrelhapjes (olijven, mango-stukjes, lichte chips).
Fruit-desserts: vers fruit zoals perzik, abrikoos, mango, watermeloen, ananas. De fruitige zoetheid van de wijn echoot het dessert zonder ermee in concurrentie te gaan.
Lichte fruitsalades: meloen met feta, watermeloen-salade, sinaasappel-fenkhel. Hier werkt blauwe wijn als drinkbaar vinaigrette-equivalent.
Sushi en ceviche: het zoete profiel kan rauwe vis met yuzu of limoen balanceren. Niet ideaal, wel acceptabel.
Niet geschikt
Rood vlees: te licht, geen tannine om vet en eiwit te dragen.
Oude kazen: een rijpe Comté of Manchego overstemt blauwe wijn volledig.
Hartige stoofgerechten: pasta met ragu, boeuf bourguignon, tagine — allemaal te zwaar en te savoureus voor een halfzoete fruitwijn.
Pittig eten: kan, maar Riesling Trocken of Gewürztraminer doet het beter zonder de plakkerige zoetheid.
Hoe schenk je blauwe wijn?
Drie regels en je hebt het te pakken.
Temperatuur: 6 — 8 °C
Koud, zoals een zoete witte wijn of Prosecco. Te warm en de zoetheid wordt plakkerig; te koud en je proeft niets. Twee uur in de koelkast vanaf kamertemperatuur is voldoende, of vijftien minuten in een ijsemmer met ijswater.
Glaskeuze
Een tulpvormig witte-wijnglas geeft de kleur het meeste effect, omdat licht door de bolle wand wordt gebroken. Een champagneflute werkt visueel ook sterk: smal en lang. Bij bars wordt blauwe wijn soms in een coupe of zelfs een laag tumbler-glas met ijs geserveerd — meer voor het visuele plaatje dan voor de smaakontwikkeling.
Bewaren en houdbaarheid
Blauwe wijn is geen wijn om te rijpen. Drink binnen één à twee jaar na productie. Eenmaal geopend: 2 à 4 dagen in de koelkast met een goede stop. De kleur verschuift na een paar dagen contact met zuurstof naar dofgrijs, en dan is het visuele aspect — dat de hele reden van bestaan is — verdwenen.
Onze eerlijke mening over blauwe wijn
Wij verkopen geen blauwe wijn bij DIRT., en dat is een bewuste keuze. Niet omdat we tegen innovatie zijn — natuurwijn is zelf een vrij recente categorie binnen de wijnwereld — maar omdat blauwe wijn ons een marketingproduct lijkt dat het woord wijn oprekt zonder de inhoudelijke kwaliteit toe te voegen die wijnliefhebbers zoeken.
Tegelijk willen we niet doen alsof blauwe wijn geen bestaansrecht heeft. Voor de juiste setting — een warm zomerterras, een vrijgezellenfeest, een verjaardag met visuele wow-factor — is het een prima drankje. Het is alleen geen wijn in de zin waarin wij dat woord gebruiken: een product waar herkomst, druivenkarakter, terroir en ambacht in te proeven zijn.
Onze suggestie: als je een visueel opvallend wijnmoment zoekt, kies dan een oranje wijn (witte druiven met schilcontact, amber van kleur) of een diepe pét-nat in een onfilterde paarse tint. Beide zijn echte wijn, échte ambacht, en visueel net zo onverwacht. Of geef juist de simpelste eerlijke fles een kans — een goede natuurwijn heeft geen kunstmatige kleurstof nodig om indruk te maken.
Voor de pragmatische lezer die toch blauwe wijn wil proberen: Vindigo staat het dichtst bij echte wijn, met de minste zoetheid en het meest herkenbare Chardonnay-profiel. Gïk Live is breed verkrijgbaar en doet wat het belooft. Pasion Blue en Imajyne zijn vooral interessant voor wie de zoetere kant zoekt.
Blauwe wijn werkt voor het oog en voor het Instagram-moment. Voor de smaakliefhebber loont het meer om diezelfde €12 in een goede natuurlijke witte of oranje wijn te steken. Maar als je gewoon iets leuks op tafel wil zetten dat gesprekken aanwakkert: één fles om de zoveel tijd doet niemand kwaad.
Op zoek naar een echte wijn met karakter?
Geen kleurstof, geen gimmick. Onze selectie natuurwijnen — wit, rood, rosé, oranje en mousserend — gekozen op herkomst, druif en eerlijke werkwijze.
Veelgestelde vragen
Is blauwe wijn echte wijn?
Juridisch gezien niet. Onder EU-Verordening 1308/2013 mag een product alleen wijn heten als het ontstaat uit gefermenteerd druivensap zonder toegevoegde kleurstoffen die niet op de oenologische lijst staan. Blauwe wijn gebruikt indigotine of E133 — beide niet toegestaan in wijn. Daarom moet Gïk Live in Spanje het label 'wine product' voeren, niet 'vino'.
Hoe wordt blauwe wijn blauw?
De kleur komt uit twee bronnen die meestal worden gecombineerd. Anthocyanen uit rode druivenschillen kleuren van rood naar blauw bij hogere pH (4,5–6). Daarbij wordt indigotine toegevoegd: een natuurlijk extract uit de wedeplant (Isatis tinctoria) of synthetisch (E132 en soms E133).
Welke druiven zitten in blauwe wijn?
De basis is bijna altijd witte wijn. Bij Gïk: Macabeo en Xarel·lo uit Spanje, gemengd met rode most voor extra anthocyanen. Bij Vindigo: 100% Chardonnay uit de Languedoc. Pasion Blue gebruikt Moscatel en Airén. Geen enkele natuurlijke druif geeft uit zichzelf een diepblauwe wijn — de kleur is altijd het resultaat van bewerking.
Hoe smaakt blauwe wijn?
Zoet tot halfzoet (vaak 5–8 gram restsuiker per liter), fruitig met tonen van perzik, abrikoos en tropisch fruit, weinig tannine en een licht zuurtje. Alcohol ligt tussen 9 en 11,5 procent. De blauwe kleurstof zelf is geur- en smaakloos — wat je proeft is dus het witte-wijn-profiel met toegevoegde zoetstof.
Mag blauwe wijn 'wijn' heten in de EU?
Nee. Het Spaanse Ministerie van Landbouw bepaalde in 2016 dat Gïk niet onder de wettelijke wijndefinitie valt. Het product moet als 'andere alcoholische drank' of 'wine product' worden geëtiketteerd. Verkopen mag, maar onder de officiële benaming 'wijn' niet.
Welke merken blauwe wijn zijn er?
De bekendste vier: Gïk Live (Spanje, de pionier sinds 2015), Vindigo (Frankrijk, op Chardonnay-basis), Pasion Blue ofwel Pasion Azul (Spanje, Moscatel-basis, zoeter) en Imajyne (Frankrijk, Provençaals). Daarnaast verschijnen regelmatig kleinere labels uit Portugal en Italië.
Hoe schenk je blauwe wijn?
Koud, tussen 6 en 8 graden. Schenk in een tulpvormig witte-wijnglas of een coupe — een hoog glas accentueert de kleur. Sommige bars serveren blauwe wijn op ijs of met een scheutje tonic als spritz. Geen rijping nodig, drink binnen één à twee jaar na bottelen.
Hoe lang houdt blauwe wijn na openen?
Twee tot vier dagen in de koelkast met een goede stop. De anthocyaan-indigo-combinatie is gevoelig voor zuurstof: na een paar dagen verschuift de kleur naar dofgrijs. Smaakt na een week meestal nog acceptabel, maar de visuele aantrekkingskracht — de hele reden van bestaan — is weg.
Bestaat er een natuurlijke blauwe druif?
Niet in deze kleur. Wijn-druiven heten wel blauw (Pinot Noir, Cabernet, Merlot) maar de schil is donkerpaars tot zwart. Bij persing kleurt het sap rood tot violet. Een diep kobaltblauwe wijn ontstaat alleen door additieven — geen druif geeft die kleur uit zichzelf.
Waar past blauwe wijn bij?
Als aperitief in de zomer, bij fruit-desserts (perzik, abrikoos, mango), bij lichte fruitsalades en mogelijk bij sushi of ceviche. Niet bij rood vlees, oude kazen of hartige stoofgerechten — daar is het te zoet en te licht voor. Het is een aperitief- en dessertdrank, geen tafelwijn.
Nieuwe wijngids per week in je inbox
Geen spam, alleen nieuwe pagina's en de occasionele aanbieding op natuurwijn die we zelf zouden drinken.