Mango wijn: wat het is en hoe het smaakt

In het kort

Wat is mango wijn?

Als iemand het over mango wijn heeft, bedoelt hij meestal een van drie dingen, en die lopen flink door elkaar. Goed om ze even uit elkaar te trekken voor we de diepte ingaan.

De eerste en meest letterlijke betekenis is vruchtenwijn: een wijn die niet van druiven maar van mango is gemaakt. Je vergist het sap of het vruchtvlees van de mango tot een alcoholische drank, op dezelfde manier als bij druivenwijn, alleen met een ander stuk fruit als vertrekpunt. Dit is waar de meeste mensen op doelen, en waar deze gids vooral over gaat.

De tweede betekenis is een druivenwijn met een uitgesproken mangotoets. Sommige witte wijnen ruiken zo sterk naar tropisch fruit dat mensen ze in de volksmond bijna mango wijn noemen, terwijl er geen mango in zit. Een Viognier is hier het schoolvoorbeeld van. Daarover verderop meer.

En de derde is een misverstand: mango likeur. Bols Mango, Sourz Mango en soortgenoten worden vaak met wijn verward, maar dat zijn gedistilleerde likeuren met toegevoegde smaak en suiker. Een heel ander beestje, met meer dan het dubbele aan alcohol. We zetten het verschil verderop op een rij.

Mango als vruchtenwijn

Vruchtenwijn is een oude traditie. Lang voordat druiven overal de standaard werden, maakten mensen al drank van wat er lokaal groeide: appel, vlierbes, pruim, rabarber. In tropische streken hoort mango in dat rijtje thuis. India, veruit de grootste mangoproducent ter wereld met meer dan duizend variëteiten, kent een lange geschiedenis van gegiste mangodranken, en ook elders in Azië en Afrika is mango wijn niet ongewoon.

De logica is simpel: mango is zoet, geurig en groeit in overvloed. Waar de oogst groter is dan de markt aankan, is vergisten een manier om het fruit niet te laten bederven. Een deel van de moderne mango wijn komt zelfs voort uit precies dat idee, het verwerken van fruit dat anders zou worden weggegooid.

Tegelijk is er een reden waarom je het hier in de supermarkt niet tegenkomt naast de Chardonnay. Mango mist twee dingen die druiven juist wel hebben: genoeg zuur en stevige tannine. Daardoor is mango wijn van nature wat slapper en zoeter, en lastiger in balans te krijgen. Een goede maker voegt zuur toe om de boel fris te houden. Een slechte laat een plakkerig, vlak glas achter. Het is geen wijnstijl die je makkelijk groots maakt.

Hoe wordt het gemaakt?

In de kern werkt het net als bij druivenwijn: gist eet suiker en maakt daar alcohol van. Het verschil zit in het uitgangsmateriaal en in wat je moet bijsturen. Grofweg gaat het zo.

• Voorbereiden. De mango's worden geschild en ontpit, en het vruchtvlees wordt gepureerd of geperst tot sap. Vaak gaat er water bij, omdat puur mangovlees te dik is om goed te vergisten.
• Bijsturen. Hier zit het vakwerk. De maker voegt suiker toe om genoeg alcohol te kunnen vormen, zuur (vaak citroen) voor frisheid en balans, en soms een pectine-enzym zodat het sap helder wordt in plaats van troebel.
• Vergisten. Er gaat wijngist bij en het mengsel gist doorgaans een week of vier. De gist zet de suiker om in alcohol en het tropische aroma komt los.
• Afwerken. Na de gisting wordt de wijn van de droesem gehaald, eventueel geklaard en gebotteld. De meeste mango wijn wordt jong gedronken, niet jaren weggelegd.

Het is precies dit recept dat mensen thuis ook gebruiken. Mango wijn is een populaire zelfmaakwijn, juist omdat het fruit makkelijk te krijgen is en het resultaat snel klaar en lekker zoet is. Wie weleens met een gistingsemmer en een waterslot heeft gewerkt, kan mango wijn maken.

Hoe smaakt mango wijn?

Precies zoals je hoopt en vreest: heel erg naar mango. Vol, geurig, zoet, met die herkenbare tropische toon van rijp geel fruit. Vaak komen er perzik, abrikoos en ananas bij, soms een vleugje gekonfijt fruit aan het eind. De afdronk is zacht en rond, met weinig van de bittertjes of het stevige zuur dat je van een witte druivenwijn kent.

Sommige versies zijn licht bruisend, bijna als een eenvoudige tropische cider, wat de zoetheid prettig opbreekt. Eerlijk is eerlijk: dit is geen wijn waar je een avond over filosofeert. Het is fruitig, toegankelijk en bedoeld om gewoon van te genieten, koud uit de koelkast op een warme dag. Wie houdt van droog en mineraal zal het te zoet vinden. Wie een keer iets anders wil dan de zoveelste Pinot Grigio, kan zich er prima door laten verrassen.

Mango wijn of mango likeur?

Dit is het misverstand dat we het vaakst tegenkomen, dus we zetten het apart. In de winkel zie je veel vaker mango likeur dan mango wijn, en mensen halen de twee makkelijk door elkaar. Ze hebben weinig met elkaar te maken.

Kort gezegd: mango wijn krijgt zijn alcohol uit het fruit zelf en blijft daardoor laag en zacht. Mango likeur begint met sterke drank waar mangosmaak en suiker bij gaan, en is dus zoeter en een stuk steviger. Zoek je iets om bij het avondeten te schenken, dan wil je de wijn. Zoek je iets om over ijs te drinken of in een cocktail te gooien, dan is de likeur je vriend.

Mango in echte druivenwijn

Misschien ben je hier beland omdat je van die mangosmaak houdt, maar liever een echte wijn drinkt dan een vruchtenwijn. Goed nieuws: je hebt geen mango nodig om mango te proeven. Een aantal witte druiven geeft van nature zoveel tropisch fruit dat mango er gewoon bij hoort, zonder dat de wijn ook maar in de buurt van een mangoboom is geweest.

Viognier

De duidelijkste keuze. Viognier ruikt naar abrikoos, perzik en bloesem, en in een rijpe versie komt daar een volle mangotoets bij. Het is een wat vollere, zachte witte wijn met weinig scherp zuur, waardoor het fruit echt naar voren springt. Wie de gulle, tropische kant van mango zoekt in een serieuze wijn, begint hier.

Chardonnay uit een warm klimaat

Een Chardonnay uit een koel gebied is appel en citrus, maar uit een warmere streek kantelt de smaak naar ananas, mango en perzik. Vooral met een beetje houtrijping krijg je dat volle, romige, tropische karakter. Een andere druif dus, maar een vergelijkbaar gevoel in het glas.

Riesling en Muscat

Een rijpe of iets zoetere Riesling kan sterk naar geel en tropisch fruit neigen, met meer frisheid dan een vruchtenwijn ooit haalt. En Muscat is misschien wel de meest druiventypische manier om bloemig, druifig, exotisch fruit in het glas te krijgen. Allebei echte druivenwijnen die de mangokant opzoeken zonder de zoete zwaarte.

Mango wijn en eten

De zoetheid die mango wijn lastig maakt als slokwijn, is juist zijn kracht aan tafel. Zoet speelt mooi tegen pittig en zout in, en daar liggen de beste combinaties. Een paar dingen die werken.

• Pittige curry. Een milde tot middelpittige curry, Thais of Indiaas, is bijna gemaakt voor zoete tropische wijn. De suiker temt de heat en verfrist de mond.
• Mango in het gerecht. Een salsa van mango, een ceviche met stukjes mango, een salade met tropisch fruit. Wijn en bord versterken elkaar als ze hetzelfde fruit delen.
• Aziatisch met zoetzuur. Gerechten met een zoetzure saus, gegrilde kip met tropische marinade, loempia's met chilidip. Het werkt verrassend goed.
• Fruitig dessert. Een niet te zware vruchtentaart, een sorbet, vers fruit. Houd het licht, want tegen zware chocolade legt mango wijn het af.
• Als aperitief. Goed gekoeld, in een klein glas, met wat hartige hapjes. Een prettige opener op een warme avond.

Bewaren en serveren

Serveertemperatuur

Schenk mango wijn goed koel, rond 8 tot 10 graden Celsius. Te warm en de zoetheid gaat de boventoon voeren, dan wordt het al snel mierzoet. Koud blijft het fris en komt het tropische fruit het mooist tot zijn recht. Een uur in de koelkast voor het serveren zit goed.

Het glas

Een wat kleiner witwijnglas werkt prima. Schenk niet te veel tegelijk in, want zoete wijn drink je in kleinere slokken en een halfvol glas blijft langer op temperatuur. Een te groot glas laat een zoete wijn alleen maar warm en zwaar worden.

Bewaren

• Ongeopend: mango wijn is geen bewaarwijn. Drink hem jong, binnen een jaar of twee na productie, als het fruit nog fris is. Wegleggen maakt hem niet beter.
• Geopend: goed afgesloten en koud bewaard blijft een aangebroken fles enkele dagen op smaak. De suiker helpt iets mee, maar wacht niet te lang.
• Zelfgemaakt: huiswijn zonder veel sulfiet is gevoeliger en kan sneller omslaan. Koel houden en niet te lang laten staan.

Mythes en misverstanden

Mythe 1: mango wijn is gewoon mango likeur

Nee. Likeur is gedistilleerde drank met smaak en suiker, dik in de 15 tot 20 procent of meer. Mango wijn is gegist fruit, zacht en laag in alcohol. Twee verschillende dranken die je ook anders gebruikt.

Mythe 2: mango wijn is altijd zoete troep

Zoet is hij meestal wel, troep hoeft niet. Een goedgemaakte mango wijn heeft toegevoegd zuur dat de zoetheid in balans houdt, net zoals bij een goede halfzoete druivenwijn. Het hangt af van de maker, niet van de mango.

Mythe 3: het is officieel gewoon wijn

Niet helemaal. Juridisch is wijn voorbehouden aan druiven. Mango wijn is een vruchtenwijn, en die naam staat op een serieus etiket dan ook anders. In de spreektaal zegt iedereen gewoon mango wijn, en dat is prima, maar correct is het niet.

Mythe 4: voor de mangosmaak moet je mango wijn drinken

Juist niet per se. Een rijpe Viognier of een warme Chardonnay geeft je die tropische mangotoets in een echte druivenwijn, met meer frisheid en structuur. Wil je het fruit zonder de zoete zwaarte, dan is een druivenwijn vaak de betere route.

Mythe 5: mango wijn is moeilijk te maken

Eerder het tegendeel. Mango wijn is een geliefde zelfmaakwijn omdat het fruit makkelijk te krijgen is en het recept vergevingsgezind. Met een gistingsemmer, suiker, zuur en gist kom je een heel eind. Een topwijn wordt het niet, maar een lekker glas zeker.