Vrijmibo: de wijn, de flessen en de voorraad die klopt

In het kort

Wat is een vrijmibo

Een vrijmibo is de vrijdagmiddagborrel op kantoor: het moment waarop het werk stopt en er iets ingeschonken wordt. Het woord is een samentrekking van vrijdagmiddagborrel, gevormd uit de eerste lettergrepen van die drie delen. De variant vrimibo betekent hetzelfde.

Het Algemeen Nederlands Woordenboek van het Instituut voor de Nederlandse Taal omschrijft de vrijmibo als een borrel die een bedrijf of instelling op vrijdagmiddag voor het personeel organiseert om de werkweek af te sluiten, en breder ook als elke borrel die op vrijdagmiddag wordt gehouden. Aardig detail: het woord is vrijwel uitsluitend Nederlands. In België kennen ze het fenomeen wel, maar het woord niet.

Tussen twee kantoren zit enorm verschil. Bij de een staat er om vier uur een krat bier op een vergadertafel en is het om half zes voorbij. Bij de ander is de vrijmibo een instituut met een eigen koelkast en een vaste voorraad. Deze gids gaat over die tweede variant: wijn die klopt, zonder dat je er elke donderdag over hoeft na te denken.

Waarom wijn op de vrijmibo een ander vak is dan wijn bij het diner

Bij een diner heeft wijn een tegenspeler: het eten. Op een borrel staat de wijn alleen, hooguit met wat nootjes en kaas erbij. Dat verandert wat werkt. Een zware rode met stevige tannine wordt na anderhalf glas op een lege maag stroperig. Een houtgerijpte witte voelt aan een statafel al snel te vol. Je zoekt een fles die het derde glas net zo goed doorstaat als het eerste.

Hoeveel wijn je nodig hebt

Reken op twee glazen wijn per wijndrinker bij een borrel van ongeveer twee uur. Een fles van 750 milliliter geeft zes borrelglazen van 125 milliliter, dus je hebt één fles per drie wijndrinkers nodig. Rond altijd naar boven af: een halve fles over is een luxeprobleem, een half glas tekort niet.

Tel wijndrinkers, niet collega's. Op een kantoor van dertig mensen komen er misschien twintig naar de borrel, en drinken er twaalf wijn. De rest neemt bier of water. Tel eerst wie er echt een glas wijn pakt en reken daarna pas.

De rechterkolom rekent met drie tot drieënhalf glas per persoon: wat er gebeurt als een borrel doorloopt tot een uur of zeven. Loopt jullie vrijmibo standaard uit, neem dan die kolom als basis.

Welke wijn je schenkt

Een goede borrelwijn is droog, heeft frisse zuren en weinig tot geen hout. Hij moet los van eten overeind blijven en na twee glazen niet gaan vervelen. Drie flessen dekken vrijwel elk kantoor: een levendige witte, een droge rosé en een soepele rode zonder zware tannine. Meer keuze dan dat leidt vooral tot halve flessen.

Wit is op een vrijmibo bijna altijd de snelste fles: koud, fris en hij vraagt niets van je. Een Sauvignon Blanc doet dat werk goed, met hoge zuren en aroma's die je herkent zonder erover na te denken. Rood loopt langzamer, maar wie rood drinkt wil het echt, dus laat het niet weg. Rosé is de fles die tussen april en september als eerste leeg is en daarna een half jaar blijft staan.

Wat je beter overslaat: veel nieuw hout, alles boven de veertien procent alcohol en alles wat zoet is. Op een staande borrel met een lege maag word je daar snel moe van. Haal je de fles liever in de supermarkt, dan staat die vergelijking in onze test van borrelwijn uit het schap, en de achtergrond bij de druif leest los.

Een vaste voorraad op kantoor

Een vrijmibo wordt pas rustig als je niet elke week iets hoeft te regelen. Leg een voorraad aan van twee tot drie dozen, kies een vaste dag in de maand om te kijken wat er nog staat en vul aan tot je op peil bent. Zo bestel je hooguit een keer per maand.

Bij ons bestel je per fles of per doos van zes. Voor een kantoor is de doos de logische eenheid: beschermd verpakt, makkelijk op te bergen. Wees niet verbaasd dat de doos niet automatisch goedkoper is dan zes losse flessen. Bij Château Sainte Eulalie kost de rode 11,85 euro per fles en 71,05 euro per doos, terwijl zes losse flessen op 71,10 euro uitkomen. Vijf cent verschil, en bij de witte is de doos zelfs vijf cent duurder.

Het voordeel zit in de verzending: zes euro per wijnboer, gratis vanaf twaalf flessen bij diezelfde wijnboer. Twee dozen bij één domein scheelt dus zes euro, en die twaalf flessen zijn genoeg voor een paar weken vrijmibo.

Wekelijks bestellen bestaat bij ons niet, en dat is bewust

We hebben geen weekabonnement. Onze abonnementsritmes zijn eenmalig, per maand of per vier maanden. Voor een wekelijkse borrel werkt bijbestellen per doos beter: je houdt zelf de hand aan het aantal, je kunt per keer wisselen van kleur of wijnboer, en je betaalt geen verzending zodra je twaalf flessen bij dezelfde boer haalt. Wil je juist elke keer iets anders proeven, dan is een DIRT.BOX een aardige onderbreking van de vaste voorraad: zes flessen van één wijnboer voor 70 euro, inclusief video's van de maker.

Bestellen en bezorgen

Bestellen gaat via de webshop: je kiest per wijn een losse fles of een doos van zes, rekent af in de checkout en krijgt daarna per mail een factuur met btw-specificatie. Verzending kost zes euro per wijnboer en is gratis vanaf twaalf flessen bij dezelfde wijnboer. Reken op twee tot vijf werkdagen na betaling.

Wat mensen het vaakst verrast: wij hebben geen centraal magazijn. Elke wijnboer verstuurt zijn eigen flessen. Bestel je bij twee domeinen tegelijk, dan zijn dat twee zendingen, twee keer zes euro verzendkosten en mogelijk twee bezorgdagen. Voor een kantoorvoorraad is dat een reden om per keer bij één wijnboer te blijven. Zodra je pakket onderweg is krijg je track en trace per mail. We bezorgen alleen binnen Nederland.

Zakelijk of in grotere aantallen

Gaat het om meer dan een paar dozen, meerdere kantooradressen of een vaste levering, mail dan michael@dirt.family met het aantal flessen, de adressen en de gewenste week. Michael doet bij ons de logistiek. Betalen op rekening bieden we niet standaard aan: de webshop rekent af in de checkout, de factuur volgt per mail. De zakelijke route staat uitgeschreven in wijn bestellen voor je bedrijf, het bestelproces in zo bestel je bij DIRT.

Op temperatuur zonder wijnkoelkast

Temperatuur doet op een borrel meer voor de smaak dan de prijs van de fles. Wine Folly houdt als richtlijn aan: rosé en volle witte wijn tussen 7 en 12 graden, lichte en middelzware rode tussen 12 en 15 graden, volle rode tussen 15 en 20 graden. Een kantoor zit doorgaans op 21 graden, dus rode wijn staat er standaard te warm.

Praktisch werkt dit: zet wit en rosé drie uur voor de borrel in de kantoorkoelkast en haal ze er pas op het laatste moment uit. Leg de rode twintig minuten voor aanvang in dezelfde koelkast. Dat voelt tegennatuurlijk, maar het is precies wat een rode wijn van 21 naar ongeveer 16 graden brengt. Ruikt een wijn scherp naar alcohol, dan is hij te warm; proef je vrijwel niets, dan is hij te koud. Dat zijn volgens de temperatuurrichtlijn van Wine Folly de twee betrouwbaarste signalen om op te sturen.

Geen ruimte in de koelkast? Een emmer met water en ijs werkt beter dan ijs alleen: water geleidt de kou sneller. Een witte is er in een kwartier koud in, een rode heeft aan vijf minuten genoeg. Meer per stijl in onze uitleg over serveertemperatuur en voor rood in de juiste temperatuur voor rode wijn.

Wat je erbij eet

Iets eten bij de borrel is geen luxe: het remt de opname van alcohol en houdt de sfeer beter overeind dan drie glazen op een lege maag. Kaas, olijven, noten, wat charcuterie en een stuk brood dekken alles wat er op tafel hoeft te staan.

De combinatie geitenkaas en Sauvignon Blanc is geen toeval. De groene, kruidige aroma's in die druif komen van stoffen die methoxypyrazines heten, en die vinden in verse geitenkaas en feta een tegenhanger met precies genoeg zout en zuur. Wine Folly noemt die pairing als een van de klassiekers bij de druif, samen met de opvallende weetjes dat de naam waarschijnlijk van het Franse sauvage komt, wild dus, en dat de wijn doorgaans tussen 11,5 en 13,5 procent alcohol zit. Meer combinaties met kaas staan in onze gids over wijn en kaas.

De aangebroken fles

Een fles die vrijdag half leeg blijft staan, is maandag zelden nog lekker. Zuurstof doet zijn werk: fruit verdwijnt, de wijn wordt vlak en gaat licht azijnachtig ruiken. Met een dop erop en in de koelkast houdt een witte of rosé het twee tot drie dagen redelijk vol, een rode meestal iets korter. Zonder dop op een warme kantoorvloer is hij de volgende ochtend al vervlogen.

De eerlijkste oplossing is de simpelste: schenk aan het eind van de borrel de restanten uit of laat iemand ze meenemen. Een halve fles bewaren voor volgende week klinkt zuinig, maar levert wijn op die niemand nog met plezier drinkt. Flessen die dicht zijn berg je gewoon op: ongeopende wijn heeft geen haast, mits hij niet naast de verwarming staat.

Waar je de voorraad neerzet

Kantoren hebben zelden een kelder. Zoek de koelste, donkerste plek die je hebt: een kast op de noordkant, een berghok, een lade onder een werkblad. Vermijd de meterkast en de vensterbank. Voor een voorraad die binnen enkele maanden opgaat hoef je verder niets te doen; jarenlang wegleggen is een ander verhaal, en dat staat aan de praktische kant van de wijngids.

Wie niet drinkt

Op elk kantoor is er een deel dat geen alcohol drinkt, en dat aandeel groeit. Een vrijmibo waar het enige alternatief lauw kraanwater is, sluit die mensen effectief buiten. Zorg dus voor iets fatsoenlijks zonder alcohol: goed bruisend water met citroen, verse sap, of een alcoholvrije bubbel die de moeite waard is.

Wij kunnen je daar nu niet mee helpen: onze collectie alcoholvrije wijn staat leeg, en we sturen je liever niet naar een lege pagina. Haal die flessen dus bij de winkel en zet ze in dezelfde koeler als de rest, niet apart in een hoek. Dat klinkt als een detail, maar het bepaalt of iemand zich onderdeel van de borrel voelt.

Wat het per persoon kost

Met flessen van rond de twaalf euro kost een borrelglas van 125 milliliter ongeveer twee euro. Twee glazen per persoon komt dus op ongeveer vier euro, drie glazen op ongeveer zes euro. Voor twintig wijndrinkers en zeven flessen van 11,85 euro betaal je ongeveer 83 euro, en dan is de verzending gratis zodra je die bestelling aanvult tot twaalf flessen.

Ter vergelijking: een fles van 25 euro brengt de prijs per persoon op ongeveer acht euro bij twee glazen. Voor een afscheid of een gehaalde deadline kan dat de moeite waard zijn, voor de wekelijkse vrijmibo lopen de kosten dan hard op. Onze ervaring: het verschil tussen 8 en 12 euro per fles proef je op een borrel duidelijk, dat tussen 12 en 25 euro veel minder.

Wil je de vrijmibo af en toe iets meer laten zijn dan een gewone borrel, kijk dan naar een proefbox met zes flessen van één wijnboer, of, als het om een cadeau voor het team gaat, naar onze gids over wijn als cadeau voor personeel. Voor een borrel met een echte aanleiding hebben we aparte gidsen: de kerstborrel en de nieuwjaarsborrel vragen allebei net iets anders dan een vrijdagmiddag in maart.